Utanç
Utanç <br/> Bir gülüşün yenik düştüğü andır Üzerine kan sıçrayan kitaptan kopan sayfadır Büyük bir uğultunun akabinde Yere bakan insan gözleridir Utanç <br/> Çocukça soruların karşısında kıvranmaktır. Avucunda bir yere koyamadığın boşluk Ve omuzlarında kaldıramadığın görünmez yük – odada en arkaya atılan kötü oyuncak gibi - Güzel atları ezen sevimsiz arabadır Utanç <br/> Kalbini okuyan gözlerin karşısında dururken Sözlerinin yaldızlarının pul pul dökülmesidir <br/> Arınamamaktır dünyanın kötülüğünden İnsanlığın insanı yargılayan cahilliğinden Yarınları uzak kılmaktır sevgiden Utanç <br/> Yere bakan insan gözleridir Utanç
