зарубежная классика

историческая литература

W domu na wsi Major gości pięciu zaprzyjaźnionych huzarów. Zaplanowali sobie polowania i grę w szachy – prosty odpoczynek z dala od wymogów towarzyskich. Dopiero co wyprawili z dworku starą klucznicę („ostatnią białogłowę”) i Rotmistrz błogo wzdycha: „Będzie raz przed się cicho i spokojnie”, gdy nagle przed żołnierską samotnię zajeżdża kilka pojazdów. Nieproszone i niezapowiedziane, Majora odwiedzają trzy jego siostry, „jedna starsza i grubsza od drugiej”. Towarzyszy im Zofia – córka jednej z nich – i trzy panny służące. A także pieski, kot, sroka, wiewiórka, kanarek… To jedna z nielicznych komedii Fredry napisanych prozą. O jej niesłabnącej popularności świadczą liczne i wciąż nowe przedstawienia teatralne.

литературоведение

Damy i huzary

Jedna z najlepszych komedii Aleksandra Fredry w formie audiobooka. W polskim szlacheckim dworku z XIX wieku starsi państwo – pan Radost i pani Dobrójska – postanowili doprowadzić do małżeństwa bratanka Radosta – Gustawa, z córką Dobrójskiej – Anielą. Gustaw akceptował nieuchroność tego małżeństwa, ale się do niego nie śpieszył; żył beztrosko, wieczory spędzał na hulankach. Aniela i jej przyjaciółka Klara nie chciały zostać niewolnicami swoich mężów, złożyły więc tytułowe śluby: “Przyrzekam na kobiety stałość niewzruszoną Nienawidzić ród męski, nigdy nie być żoną”. Klara, inteligentna i uszczypliwa, miała wiele okazji prezentowania nienawiści do rodu męskiego dzięki obecności w dworku zakochanego w niej Albina, młodzieńca sentymentalnego i egzaltowanego. Sytuacja zmieniła się, gdy Gustaw dowiedział się o przyrzeczeniu panien. Dotknięty obojętnością Anieli, wymyślił on intrygę w celu wzbudzenia pożądania ze strony Anieli, utarcia nosa Klarze i pomocy rozpaczającemu Albinowi.

Aleksander Fredro