Zbrodnia i koza
 


W Rzezuszowicach, najmniejszej wsi w gminie, nigdy nic sie nie dzieje. Do dnia, w ktrym znika Maryska  biala koza pani Janiny, emerytowanej nauczycielki i bylej sekretarki na komisariacie.

Uwiaz ktos przecial, koza wraca nastepnego dnia przywiazana do furtki, a potem ktos demoluje dom pani Janiny. Po wsi kreca sie dwaj podejrzani typy, soltys nagle obrasta w nowy telewizor, a sasiedzi klamia jak z nut. Policja sie smieje. Pani Janina zawiazuje rzowa chuste i zaczyna wlasne sledztwo.

Komedia kryminalna o babci, ktra widzi wiecej niz wszyscy, i o kozie, ktra wie wiecej, niz powinna.





 

Zbrodnia i koza





Zbrodnia i koza





Rozdzial 1: Zaginiecie Maryski


Pani Janina obudzila sie wraz z pierwszymi promieniami slonca przy akompaniamencie wrzasku koguta sasiadw  Zuzela, ktry darl sie tak, jakby go oszukali przy kasie. Powoli wstala, narzucila na nocna koszule szlafrok w kolorze eksplodujacej cysterny z malinowym syropem i wyjrzala przez okno. Zamyslonym wzrokiem omiotla swoje podwrze. Wszystko bylo na swoim miejscu: szopa stala, tam gdzie zawsze (Dach by wypadalo zalatac  westchnela pani Janina w duchu), rze czerwienialy na krzaku, a stara jablon pochylala sie ku ziemi jak staruszka zbierajaca do fartucha dojrzale jablka.

Pani Janina wyszla na podwrze, otworzyla drzwiczki kurnika, a nioski natychmiast rozbiegly sie po obejsciu. Kot imieniem Jzek (nazwany tak na czesc slynnego marszalka  za surowe spojrzenie i bujne wasy) przeciagal sie leniwie na dachu. Tylko jedna rzecz nie pasowala do obrazka.

Nie bylo kozy.

 Maryska?  powiedziala podejrzliwie pani Janina, rozgladajac sie po krzakach i wokl jabloni, jakby koza mogla wdrapac sie na drzewo.

Nie, tam jej nie bylo. Pani Janina zamyslona podniosla z trawy jej uwiaz. Potem jakby mechanicznie zajrzala do szopy, na grzadki i nawet do foliowego tunelu z ogrkami, gdzie Maryska byla stala bywalczynia. Jednak kozy nigdzie nie bylo. Nawet jednego klaczka siersci.Nie bylo tez zadnych sladw jej obecnosci nawet tej charakterystycznej drzki, ktra zwykle zostawiala po sobie rogata ulubienica.

 Ukradli. Na pewno ja ukradli!  stwierdzila pani Janina, lapiac sie za glowe.

Zdecydowanym ruchem narzucila na glowe chustke w kolorze szalonego rzu. We wsi nazywano ja bojowa flaga, bo bylo ja widac z daleka.

 Bezwstydnicy!  pogrozila piescia niewidzialnym zlodziejom i wyszla przez furtke.

Ulica Pawia, przy ktrej mieszkala, wywijala ostry zawijas i przechodzila w Zurawia, a ta z kolei w Wilcza. Pani Janina zauwazyla, jak w kilku oknach pojawily sie twarze sasiadw i natychmiast zniknely. Cala wies wiedziala: jesli pani Janina zawiazala rzowa chustke i czegos szuka, lepiej nie wchodzic jej w droge. A jesli juz, to od razu sie przyznac, wtedy mniej zaboli.

Pierwsza napatoczyla sie pani Krystyna. Wlasnie wynosila wiadro z obierkami ziemniakw dla kur i nie zdazyla umknac.

 Kryska! Nie widzialas mojej kozy?  Janina wsparla rece na biodrach.

 Kozy?  powtrzyla pani Krysia, mrugajac zdezorientowana.

 Nie udawaj! Jakbys Marysienki mojej nie znala!

 A kto by jej nie znal?  mruknela pod nosem pani Krysia.  Przez te twoja koze pl wsi prawie zawalu dostalo.  I dodala juz wyraznie, glosem lepkim i ciagnacym sie jak kisiel:  A co, Maryska uciekla? Moze jakiegos kozla wypatrzyla i polazla za nim?

Jedyny koziol w okolicy to twj mezulek, ale z tego, co wiem, juz od miesiaca nie wychodzi z cugu, pomyslala pani Janina i pomaszerowala dalej.

***

A Maryska, sympatyczna biala kzka o zltych oczach i zgrabnych rzkach, przezywala wlasnie najdziwniejszy dzien w swoim kozim zyciu.

Spokojnie skubala trawe na skraju lasu, nieswiadoma, ze przyglada jej sie dwch podejrzanych typw w skrzanych kurtkach. Jeden byl chudy, z zarostem, glebokimi zmarszczkami i waskimi ustami Drugi  krepy i zwarty jak taboret, lysy i jakis taki sprany, jakby go wrzucono do prania z wybielaczem i rzowymi skarpetkami.

 Mwie ci, ze to zezarla!  pulchny paluch grubasa celowal w Maryske.  Normalnie poczulem, jak mnie capnela za tylek, o tu, przy kieszeni!  poklepal sie po pulchnym zadzie i bezradnie zamrugal bladymi oczkami, przypominajac zagubione ciele.  A potem jeszcze chrupala! A ten wzrok! Widzisz, jak bezczelnie sie gapi? I jak my z niej to wyciagniemy?

 A po jaka cholere trzymales to w tylnej kieszeni? I czemu od razu nie zareagowales?!  syknal drugi groznie.  Pewnie pomyslales, ze jakas panienka lapie cie za tylek, i od razu zmiekles

Maryska leniwie kichnela i spojrzala na nich niewinnym wzrokiem. Mezczyzni wymienili spojrzenia.

 Czekamy  rzucil chudy, nerwowo ogladajac sie za siebie.  Nie mamy innego wyjscia

 Czekamy na co?  zapytal zdziwiony lysy.

 Glupis, czy co? Az wyjdzie naturalna droga. Albo, no wiesz  przejechal wymownie kciukiem po gardle.

 Ej, no co ty?!  zaprotestowal lysy.  Ja sie nie pisalem na zadne mokre sprawy. Nawet jesli chodzi o koze. I szkoda by

 To siedz i czekaj na kozie bobki, skoros taki wrazliwy. A w sumie, rzadko sie to zdarza, ale masz racje. Nie ma co robic syfu. Miejscowi tylko by halasu narobili. No? Slyszales, co powiedzialem? Zbieraj gwno i szukaj pendrivea. Masz pojecie, co bedzie, jak ktos inny go znajdzie?

* * *

Tymczasem niepokj pani Janiny narastal. Pytanie: gdzie zniknela Maryska? przycmilo wszystkie inne mysli  nawet plan, by wreszcie posprzatac strych, gdzie przechowywala niezliczone skarby: od piecioletniego dzemu po plastikowy nocnik i chodzik najstarszej wnuczki, ktra niedawno skonczyla siedemnascie lat.

Wiesc o zaginieciu kozy rozeszla sie po wsi szybciej niz zapach bigosu z kuchni pani Heleny. A kiedy pani Helena gotowala bigos, wiedzieli o tym nie tylko w Rzezuszowicach, ale i w sasiednich Bartoszycach.

 Mwia, ze miastowi porwali ja na grilla!  szepnela pani Krysia do niewielkiej kolejki w sklepiku pani Basi.

 Nie, ja slyszalam, ze poleciala za jakims kozlem  z usmiechem wtracila Teresa, zrecznie przebierajac cukierki w pudelku.

 Przeciez nikt jej nie widzial! A co, jesli poszla do lasu? A tam pelno jest takich miejsc, z ktrych nikt nie wraca  zauwazyla tajemniczo pani Wanda, ktra za plecami nazywano nasza czarownica, bo leczyla ludzi i zwierzeta rwnie okropnymi, co cuchnacymi miksturami. Prawda byla jednak taka, ze jej termojadrowa masc naprawde dzialala. Na bl plecw, ukaszenia komarw i mlodziencze pryszcze.

Pani Janina kontynuowala poszukiwania. Przepytala juz pl wsi, ale bez rezultatw. Wrcila do domu i zobaczyla, jak od furtki cofa sie Bartek, chlopak z sasiedztwa, znany z tego, ze zawsze wlazil tam, gdzie nie powinien.

 Aha, to ty mi jablka podkradasz!  zawolala Janina, widzac go pod swoja jablonia.

 Jakie jablka, pani Janko? Ja tu yy tylko sobie powietrzem oddycham!  mruknal, prbujac sie ulotnic.

 I koza ci byla do tego potrzebna?! Zeby powietrze bylo swiezsze?

Bartek oblal sie rumiencem i cos tam niewyraznie wymamrotal. Pani Janina, ktra pl zycia przepracowala w szkole jako nauczycielka, a druga polowe na komisariacie jako sekretarka, wyczuwala klamstwo nie gorzej  a moze i lepiej  niz niejedna maszyna do wykrywania falszu. Nieraz, spisujac protokoly przesluchan, od razu wiedziala, ze swiadek kreci, chocby mial wybitny talent aktorski. A rozpoznac, ze chlopak z uszami czerwonymi jak burak cos ukrywa, potrafilby nawet mniej doswiadczony sledczy.

Bartek wiedzial, ze ukrywanie czegokolwiek przed pania Janina nie ma sensu. I tak wyciagnie prawde na wierzch. Zreszta wiedzieli o tym wszyscy we wsi. Bo choc czasem przypominala zwykla wiejska staruszke, latajaca za swoja koza jak wariatka, to niewiele moglo sie ukryc przed jej przenikliwym wzrokiem.

Ujela Bartka za ramie i spojrzala mu prosto w oczy, mwiac surowo, ale z czuloscia:

 Bartosz. Widzialam jej uwiaz. Nie zerwal sie ani nie przetarl. Ktos go przecial, zeby Maryska mogla uciec. Ale sama daleko nie poszla. Jest madra dziewczynka. Wiesz, jaka jest dla mnie wazna.

Oczywiscie, ze wiedzial. Cala wies znala te historie  jak pani Janina uratowala Maryske jeszcze jako malenkie kozle, jak karmila ja z butelki, jak ukladala do snu w dzieciecej kolysce, obkladajac ja butelkami z ciepla woda, bo malenstwo caly czas drzalo i nie moglo sie rozgrzac.

Wyrosla na uparciucha, ale byla bystra i komendy rozumiala jak dobrze wyszkolony pies. Z pania Janina byly nierozlaczne. Niektrzy podsmiewali sie z kolejnego dziwactwa starej nauczycielki, ale wiekszosc odnosila sie do tej wiezi z szacunkiem.

A Bartek faktycznie wiedzial, kto przecial uwiaz. Juz otwieral usta, by to wyjawic, gdy nagle pani Janina rozluznila palce zacisniete na jego ramieniu, rzucila pospiesznie: Wpadne do was do ciebie pzniej i pospiesznie sie oddalila. Bartek obejrzal sie. Na koncu ulicy zobaczyl wysoka, niezgrabna postac, ktra zdecydowanym krokiem zmierzala w ich strone.

Pani Janina nie bala sie niczego na swiecie, oprcz szczurw, pajakw i prb pana Ryszarda z sasiedztwa, by ofiarowac jej reke, serce i inne czesci ciala. A przez cale dziesiec lat jej wdowienstwa nie tracil nadziei na wzajemnosc. I dlatego teraz, widzac, ze Rysiek idzie w jej strone, schowala sie w domu w obawie, ze znw bedzie sie jej oswiadczal. Bartka tez jakby wessalo.

Pan Ryszard chwile postal przy zielonej furtce, podrapal sie po siwym zaroscie i ruszyl do sasiadw  u meza pani Krystyny na pewno znajdzie sie wisniwka i gotowane kartofle na zagryche. A wiadomo, ze pocieszaja nie gorzej niz nowomodni psychologowie, kiedy dama serca po raz kolejny odrzuca twoje zaloty.




Rozdzial 2: Tajemnice sasiadw


Gdy upewnila sie, ze Rysiek poszedl do sasiadw i niebezpieczenstwo minelo, pani Janina znw ruszyla na poszukiwania. Tym razem skierowala kroki do domu soltysa, pana Waldemara Krupy. Zwawo maszerowala w strone jego posesji. Ulice w Rzezuszowicach, najmniejszej wsi w ich gminie, byly tylko cztery: Pawia, Zurawia i Wilcza, o ktrych juz wspominalismy, oraz glwna  Sloneczna. Wlasnie tam stal porzadny dom soltysa: z wysokim gankiem, nowa dachwka i niewielkim ogrdkiem, w ktrym  prawdziwy luksus  bylo nawet oczko wodne z liliami i zlotymi rybkami.

Choc wies byla niewielka, miala wszystko, co potrzebne do zycia: sklepik, przytulna piekarnie z puszystymi buleczkami i swiezutkimi bagietkami, remize ochotniczej strazy pozarnej i, rzecz jasna, zabytkowy koscil, do ktrego w niedziele przyjezdzal ksiadz Piotr z sasiedniej miejscowosci. Mieszkancw bylo niespelna stu, wiec obowiazkw soltys nie mial przesadnie wiele: od czasu do czasu jezdzil na zebrania, raz na trzy miesiace obchodzil wies, zeby zebrac podatki, i zajmowal sie biezacymi sprawami oraz skargami.

Pani Janina energicznie weszla na ganek, zapukala i, nie czekajac na odpowiedz, pchnela drzwi.

Pan Waldemar, rozwalony na kanapie w przestronnym salonie zastawionym pamiatkami i zdjeciami z podrzy, saczyl bursztynowy trunek z pekatego kieliszka. Na stoliku obok stal talerzyk z cytryna i kawalkami czekolady, a na ekranie wielkiego telewizora lecial program o wedkarstwie. Na podlodze stalo kilka nierozpakowanych pudel z elektronika. O jedno z nich pani Janina omal sie nie potknela.

 Pani Janino!  Na widok goscia soltys poderwal sie z miejsca i poprawil koszulke z napisem: Najlepszy wujek na swiecie.  Czemu zawdzieczam te wizyte?

 Czemu, czemu  pani Janina przeszla do ataku, opierajac rece na biodrach.  To Pan nie wie, co sie tu wyprawia? Moja Marysienka zniknela!

 Pani koza?  pan Waldemar wyraznie sie zmieszal.  A co ja mam z tym wsplnego?

 A kto tu rzadzi? Pan czy nie pan? To pytam ja sie pana: dlaczego w tej wsi kradna kozy?

 To powazne oskarzenie  soltys  zmarszczyl brwi.  Ale ja w tej sprawie nic nie moge pomc. Moze sama uciekla?

 A przedtem sama przeciela uwiaz?  nie ustepowala Janina.

 Pani Janino  westchnal pan Waldemar, pocierajac skron  moze zajrzy pani do ogrodu albo poszuka w lesie? Albo ostatecznie zglosi sprawe na policje? Mam teraz wazne sprawy na glowie, nie moge zajmowac sie szukaniem kozy.  Wygladalo na to, ze chcial uzyc mocniejszego slowa albo dorzucic jakis obrazliwy epitet, ale powstrzymal sie z szacunku do pani Janiny, ktrej troche sie obawial.

 A cz to za wazne sprawy? Ryby pan w telewizji oglada?

Soltys poczerwienial, jakby przylapano go na goracym uczynku.

 Za pl godziny mam zebranie w gminie  odcial sie.  Wlasnie  mialem wychodzic.

 No, wlasnie widac  mruknela zlosliwie pani Janina, wlepiajac wzrok w kieliszek. Pan Waldemar podazyl za jej wzrokiem i oblal sie jeszcze wiekszym rumiencem.

 To to kwas chlebowy!

 W szklance do whisky. Z lodem. I cytryna. Prawdziwy koneser z pana. No dobrze. Milego dnia.

Odwrcila sie demonstracyjnie i szybko wyszla, zatrzaskujac za soba drzwi.

Bardzo ciekawe  mruknela do siebie. Whisky w srodku dnia nie byla jedyna rzecza, ktra wychwycilo jej czujne oko, ale machnela reka i postanowila zastanowic sie nad tym pzniej.

 Ech, jaki zagadkowy ten nasz soltys  mruknela, schodzac z ganku.  A moze nie tylko koza zniknela?

Pani Janina wrcila do domu, ulozyla na papierowym talerzyku babeczki, ktre dzien wczesniej upiekla na herbate z kolezankami. Starannie przykryla je serwetka i ruszyla na ulice Wilcza. Poszla w strone domu, w ktrym mieszkala interesujaca para  Dominika i Olek. Mlodzi, wyrazisci, wygladali tak, jakby przez pomylke trafili z wielkiego swiata do tego sennego zakatka, gdzie nigdy nic sie nie dzieje. Ich dom tez mocno odrznial sie od reszty zabudowy. Wiekszosc chalup we wsi byla stara, stawiana jeszcze na poczatku zeszlego albo wrecz pod koniec przedzeszlego wieku, przekazywana z pokolenia na pokolenie. A dom Dominiki i Olka trafniej byloby nazwac nowoczesna podmiejska willa  szlachetny szary kubik z wielkimi panoramicznymi oknami i plaskim dachem. Pasowalby raczej do miejskiego osiedla niz do zagubionych na mapie Rzezuszowic.

Dominika i Olek przeprowadzili sie tu niedawno  rok albo dwa temu, co w wiejskiej skali znaczylo wlasciwie wczoraj. Kupili zapuszczona dzialke, postawili swoja ptasia budke, jak ochrzcili ich dom miejscowi, i przez pewien czas byli glwnym tematem wszystkich plotek. Niezbyt dlugo, bo sami nie dawali powodw do gadania, z nikim sie nie przyjaznili, zawsze byli schludni i uprzejmi, ale az podejrzanie skryci.

Pani Janina zapukala. Drzwi otworzyla Dominika, wyrazista blondynka ubrana w elegancki, jasnobezowy domowy komplet.

 Pani Janino, cos sie stalo?  usmiechnela sie lekko sztywno.

 Stalo sie, dziecko. Moja Maryska zniknela. Moze cos widzieliscie? Do mojego domu nie da sie dojsc, nie mijajac waszego. No i te wasze kamery  zaczela pani Janina, zerkajac ponad ramieniem gospodyni do przytulnego salonu.  A wlasnie. Prosze, to dla was.  Wyciagnela w jej strone talerzyk z babeczkami.

 Koza?  Dominika udala zaskoczenie.  Nie, nic nie widzielismy.

Niechetnie wziela talerzyk i odstawila go na blat baru oddzielajacego salon od kuchennego aneksu z wyspa i supernowoczesnym sprzetem. Na kawe nie zaprosila, usiasc tez nie zaproponowala, wiec pani Janina pozostala na progu.

 Moze sprawdzicie nagrania z kamer?

Dominika zatrzepotala rzesami i wyraznie sie spiela.

 Od wczoraj cos nam szwankuje. Internet nie dziala, a kamery sa do niego podlaczone. Czekamy na fachowca. Pani Janino, musze leciec do sklepu. Jak pani chce, to pzniej porozmawiamy.  Zrobila krok do przodu, a Janina odruchowo cofnela sie za prg.

 Wszystkiego dobrego. Milego dnia  powiedziala Dominika z tym samym sztywnym usmiechem i zamknela jej drzwi przed samym nosem.

 No tak, jasne. Pzniej  burknela pani Janina, odchodzac.

Dominika wrcila do salonu, podeszla do barowej lady i, stukajac wypielegnowanymi paznokciami o wypolerowany blat, zamyslila sie.

 Czego chciala?  zapytal Olek, schodzac do salonu. Czarna koszulka z krtkim rekawem opinala mu tors, schludna broda ewidentnie widziala niejednego drogiego barbera, a cala jego aparycja sprawiala wrazenie, jakby dopiero co wrcil z sesji do modowego magazynu.

 Nie podoba mi sie ta stuknieta stara baba. Lazi i cos weszy. Mwi, ze zginela jej koza. Chciala nagrania z kamer.

Olek drgnal.

 Mam nadzieje, ze niczego jej nie pokazalas?

 Oczywiscie, ze nie. Jeszcze nie oszalalam.

Wziela talerzyk z babeczkami i bez najmniejszego zalu wyrzucila je do kosza.



Tymczasem pani Janina nie przerywala swoich poszukiwan. Tym razem skierowala sie do domu Magdy, mamy Bartka  tego samego urwisa, ktrego wczesniej przylapala pod jablonia.

Kiedy weszla do domu, chlopak siedzial przygarbiony przed komputerem.

 No, mw  zaczela surowo.

 Co mam mwic?  Bartek jeszcze bardziej sie skulil.

 Cos widziales. Mw  powtrzyla stanowczo.

Chlopak pokrecil glowa, ale jego wzrok uciekl w strone kata, gdzie stala para brudnych butw.

 Czyje to?  zapytala, wskazujac.

 Mamy  odparl szybko, nie podnoszac wzroku.

Wygladal na kompletnie zagubionego i bezradnego, wiec pani Janina postanowila bardziej go nie naciskac.

 Bartku  jej glos zlagodnial, zrobil sie cieply i przenikliwy.  Wiesz, ze mozesz mi ufac. I wiesz, ze i tak dojde do prawdy.

Bartek zerwal sie na nogi i wypalil:

 Ja nic nie wiem!

Wybiegl z pokoju, zostawiajac pania Janine sam na sam z pelna napiecia cisza domu.

 Taaaak  przeciagnela pani Janina.  Robi sie coraz ciekawiej  mruknela pod nosem, jeszcze raz spogladajac na buty, po czym ruszyla do kolejnego celu.




Rozdzial 3: Zagadka pendrivea


Od tej calej bieganiny pania Janine porzadnie rozbolalo kolano. Trzeba by nasmarowac to mascia Wandy  pomyslala w drodze do domu. W przedpokoju siegnela po laske, ktra juz od dawna stala nieuzywana, i ruszyla w strone lasu.

Slonce chylilo sie ku zachodowi, rzucajac dlugie cienie na sciezke. Pani Janina szla powoli, nasluchujac odglosw lasu. Mwili, ze ostatni raz widziano koze gdzies na polu za drzewami. Gdy dotarla do malej polany, przystanela, opierajac sie na lasce, i uwaznie rozejrzala sie dookola.

 No i gdzie jestes, kochana moja?  mruknela, jakby naprawde oczekiwala odpowiedzi.

Przy starym, na wpl sprchnialym pniu cos mignelo. Podeszla blizej i zauwazyla strzep zltej wstazki. Takiej samej, jaka przywiazala Marysce, zanim ta zniknela.

 Hm  Pani Janina juz miala schylic sie po znalezisko, gdy nagle jej laska trafila na cos twardego. Rozlegl sie metaliczny brzdek. Opuscila wzrok i dostrzegla blyszczacy, choc porzadnie ublocony przedmiot.  A to co znowu?  szepnela. Ostroznie podwazyla go koncem laski i szybko podniosla. Pod gruba warstwa blota wyczula dlugi i podluzny ksztalt.

Ostroznie otarla przedmiot papierowa chusteczka z paczuszki, ktra zawsze nosila w kieszeni.

 Niezly sprzecik!  wykrzyknela.  Wyglada mi to na pendrive.

Wsunela go do kieszeni i zwawo podreptala z powrotem do wsi, zapominajac o bolacym kolanie.

Tymczasem dwch dziwnych typw bezskutecznie prbowalo ruszyc koze z miejsca. Jeden przywiazal sznur do jej rogw i ciagnal, ale zwierze przeciagle beczalo i miotalo lbem, wiec kompletnie nie bylo wiadomo, w ktra strone ciagnac. Drugi krazyl wokl i prbowal popychac koze od tylu, ale nic z tego nie wychodzilo.

 Co ty wyprawiasz?!  burknal chudy, ktry byl tu szefem.  To nie jest szafa!

 Jestes pewien, ze to dobry pomysl?  burknal lysy, poprawiajac kaptur zsuniety na czolo.

 Ta baba urzadzila sledztwo i postawila cala wies na nogi. Jeszcze nam tego potrzeba, zeby sie tu krecila? Albo skrzyknela ekipe do poszukiwan? Albo, co gorsza, zeby przyjechala policja i wszystko tu przeszukala? Tez sobie ciche miejsce znalezlismy. Nie ma co.

 I jak niby chcesz ja oddac?

 Normalnie. Przywiazemy ja do furtki. Jak ktos zobaczy, to powiemy, ze znalezlismy w lesie. A potem

 A potem co?  lysy przestal krazyc wokl kozy i otarl pot z czola.

 A potem bedziemy codziennie wieczorem zagladac do jej zagrody, jak baba zasnie. Predzej czy pzniej to odda  syknal chudy, zerkajac na Maryske, ktra ze stoickim spokojem wyciagala pysk w strone kepy pokrzywy.  Najwazniejsze, zeby wlascicielka niczego sie nie domyslila.

Lysy pocmokal z niezadowoleniem.



 Myslisz, ze sie nie domysli? Jak tylko miala mnie w zasiegu wzroku, to takie mi spojrzenie rzucila, jakby wszystko wiedziala.

Chudy zatrzymal sie i zmierzyl towarzysza ciezkim wzrokiem.



 Wie. Nie wie. A co za rznica? Dopki pendrive siedzi w kozim brzuchu, baba nie jest naszym wrogiem. Potrzebny nam tylko spokj. I zeby ta cholerna koza zyla, oddychala i regularnie eee produkowala nawz.

Kiedy dotarli na podwrze, szybko przywiazali Maryske do ogrodzenia. W tym momencie chudy dostrzegl slabe swiatlo latarki na ganku.



 Spadamy, zanim nas przylapie.

 A jak wyjdzie i zobaczy koze?  wyszeptal lysy, wyraznie poddenerwowany.



 I dobrze. Niech mysli, ze to dar od losu  usmiechnal sie zlosliwie chudy.  A my wrcimy jutro po niespodzianke.

Znikneli w ciemnosciach, zostawiajac Maryske spokojnie skubiaca trawe. Koza zdawala sie nawet nie zauwazac, ze wrcila do domu.

***

W tym samym czasie pani Janina prbowala otworzyc tajemniczy pendrive. Na ekranie komputera migaly niezrozumiale znaki, jakies liczby i symbole. Wyjela pendrivea z komputera i wrzucila go gleboko do swojej przepastnej torby  niech poczeka na lepsze czasy.

Nagle uslyszala dzwiek nie, z niczym nie mogla go pomylic!

Tak jak stala, w nocnej koszuli i welnianej chuscie, wybiegla na podwrze.

 Jezu kochany!  zawolala i rzucila sie, zeby objac koze, ktra niewzruszona skubala trawe przy furtce.

 Marysienka! Moja dziewczynka!  W oczach pani Janiny zakrecily sie lzy radosci. Pospiesznie obejrzala Maryske od lba po kopyta, a kiedy upewnila sie, ze wszystko z nia w porzadku, zaprowadzila ja prosto do domu. Wyjela z lodwki duze jablko, pokroila je na kawalki i podala kozie, nie przestajac jej glaskac. Maryska wtulila cieply nos w jej dlon.

 Wszystko dobrze, kochana. Jestes w domu. Jestes bezpieczna  szeptala pani Janina, nie przeczuwajac, ze prawdziwe klopoty dopiero nadejda.




Rozdzial 4: Pogrom


Pani Janina wracala z miasta w swietnym humorze. Siatki z zakupami ciazyly jej w rekach, ale cieszyla ja mysl, ze poczestuje odzyskana Maryske chrupiaca marchewka, zaniesie Wandzie ciastka z ich ulubionej cukierni, i wnuka, ktry mial przyjechac w sobote, tez bedzie miala czym ugoscic.

Otworzyla drzwi i natychmiast, jakims szstym zmyslem, wyczula, ze w domu cos jest nie tak. Zimny dreszcz przebiegl jej po plecach, ale smialo weszla do salonu. Siatki wypadly jej z rak, a jablka z gluchym stukiem potoczyly sie po podlodze.

 Jezus Maria  tylko tyle zdolala wydusic.

W jej cieplym, przytulnym saloniku z malym piecykiem i pleczkami, na ktrych starannie ustawiono zdjecia dzieci i wnukw, panowalo istne spustoszenie. Ramki zrzucone na podloge, drzwiczki piecyka otwarte, wegielki rozsypane. Ktos rozgrzebal palenisko, a potem przeszedl po popiele w butach, zostawiajac wszedzie ohydne slady.

Podniosla z podlogi ramke z ciemnego drewna  jej slubne zdjecie z Radkiem. Po szkle biegly pekniecia cienkie jak pajeczyna i nagle wydalo jej sie, ze zmarly maz patrzy na nia z wyrzutem. To wlasnie zabolalo ja najbardziej. Nie porozcinane i bezlitosnie wypatroszone poduszki z kanapy, nie rozsypana po podlodze kasza, nawet nie rozbite porcelanowe figurki, ktre przez lata zbierala z taka starannoscia. Pani Janina ciezko usiadla na taborecie w przedpokoju, wciaz sciskajac w dloniach ramke.

Przez dobre dziesiec minut siedziala w milczeniu, jakby w odretwieniu. Tylko wargi lekko jej drzaly, jakby modlila sie albo prowadzila z mezem rozmowe bez slw, przepraszajac go za to, co sie stalo. Potem, jakby nagle sie ocknela, wybrala numer na policje. Krtko, oszczednie i rzeczowo opisala, co zaszlo.

Po zaledwie pietnastu minutach przed jej domem zatrzymal sie radiowz. Z auta wysiadl dobrze jej znany dzielnicowy Witek. Towarzyszylo mu dwch mlodych funkcjonariuszy w mundurach. Sam Witek byl po cywilnemu.

Najpierw podszedl do pani Janiny. Dopiero gdy upewnil sie, ze nic jej nie jest  a ona zdazyla juz dojsc do siebie i odzyskac swj zwyczajowy bojowy nastrj  dolaczyl do kolegw, ktrzy zaczeli ogledziny miejsca zdarzenia.

 No dobra, chlopaki, robimy jak zawsze.  Wyciagnal notatnik.  Pani Janino, czy byla pani w tym czasie w domu?

 Oczywiscie, ze nie!  rozlozyla rece.  Bylam w miescie, w aptece i na bazarze. Wracam, a tu cos takiego!

Mlody policjant podszedl do przewrconego stolu i podnisl z podlogi rozbita szklanke.

 To ewidentnie nie profesjonalisci  mruknal.  Amatorzy.

 Jacy znowu amatorzy?! Pogromw?  oburzyla sie pani Janina.  U was to jakis termin? Amatorski pogrom? A szklanka byla porzadna!

 No juz, juz  przerwal jej Witek, ukrywajac usmiech.  Pani Janino, a nie poklcila sie pani ostatnio z sasiadami? Moze to ktos miejscowy?

 A moze ja sama wszystko urzadzilam?  powiedziala, mruzac oczy.  No to dawaj, dorzucmy jeszcze pare wersji. Moze zemsta Ryska za to, ze nie poszlam z nim na tance czterdziesci lat temu? A moze to ten rzeznik, ktry w zeszlym tygodniu prbowal mnie oszukac przy kasie, ale dostal za swoje, wiec wysledzil mnie i postanowil sie odegrac? Albo to demony?

 Pani Janino  Witek rozlozyl rece.  No dobrze, glupio powiedzialem, przyznaje. Ale moze ma pani jakies przypuszczenia?

Pani Janina zmierzyla go surowym spojrzeniem znad okularw.

 Przypuszczenia?  powtrzyla, jakby zapytal, czy bierze udzial w spisku przeciwko rzadowi.  Oczywiscie, ze mam. Witek, ja jestem kobieta rozsadna i glupot nie gadam. Jakby ktos chcial sie mscic, to by powiedzial wprost! A to  machnela reka na balagan.  Tu nie chodzi o zlosc. Tu chodzi o cos innego. Szukali czegos.

 Czego konkretnie?  Witek unisl brwi i dal znak mlodszym funkcjonariuszom, zeby kontynuowali ogledziny.

 O to samo pytam: czego? U mnie nie ma co krasc! Bizuterii dawno nie mam. Chyba ze ktos polasil sie na moje plastikowe korale, myslac, ze to prawdziwy bursztyn. Pieniadze trzymam w banku. A sprzet  pani Janina pokrecila glowa.  Komputer mam dobry, wnuk mi go kupil. Ale jest nietkniety. O, tam lezy, w pokrowcu. A ten telewizor lampowy sluzy mi bardziej za stolik. Jak cos ukradli, to moze pilota. Od dziesieciu lat nie moge go znalezc.

Witek usmiechnal sie pod nosem, ale zaraz znw spowaznial.

 To po co ten caly bajzel?  zerknal na rozprute poduszki.  Ewidentnie czegos szukali. Tylko czego?

 A skad ja mam wiedziec?!  wybuchnela pani Janina.  To wy jestescie od szukania! Szukajcie, a ja wam powiem, jak cos sobie przypomne. Jedno wiem na pewno: to wszystko nie stalo sie bez powodu.

Podeszla do przewrconej szafki, schylila sie, podniosla rozdarty woreczek z lawenda i skrzywila sie, patrzac na rozsypany susz.

 Witek, sluchaj a jesli oni czegos sie bali? Albo nie szukali, tylko przeciwnie przytargali tu cos niedobrego? A teraz tego szukaja?  mwila coraz ciszej.

 Jak to?  Witek pochylil sie lekko, zeby lepiej ja slyszec.

 A skad ja mam wiedziec, jak?!  rzucila nerwowo, poprawiajac chustke.  Takie pytania zadajesz, jakbym z tymi  wskazala na brudne slady na podlodze  w zmowie byla!

Witek zamyslil sie, drapiac sie po brodzie.

 Najwazniejsze, zeby pani sobie przypomniala, czy ostatnio nie wydarzylo sie cos nowego? Nikt obcy sie tu nie krecil? Moze we wsi pojawily sie jakies nieznajome twarze?

Pani Janina zmarszczyla brwi, a potem nagle uniosla palec wskazujacy.

 Wiesz co  pochylila sie do niego i sciszyla glos do szeptu.  Mam jedna mysl. Ale Witek, tylko sie nie smiej.

 Alez skad, pani Janino  odpowiedzial powaznie.

Zerknela na mlodych policjantw i znowu przeszla na szept:

 Moze to ma zwiazek z moja koza?

Witek ledwie powstrzymal sie od parskniecia smiechem.

 Pani Janino, no prosze co ma do tego koza?

 No bo  Pani Janina wyprostowala sie lekko zarumieniona.  Koza moze i nie ma z tym nic wsplnego. Ale przeciez zniknela. Znalazlam jej uwiaz. Przeciety. A potem nagle sie odnalazla. Byla przywiazana do mojej furtki. Czyli ktos ja ukradl, a potem oddal, rozumiesz? Sama sobie przeciez sznura nie przeciela. I sama sie do furtki nie przywiazala. Niezle sie upocilam, walczac z tym wezlem zeglarskim. Ona jest madra, owszem, ale makramy to jeszcze nie robi.

Witek znowu sie usmiechnal, ale szybko nad soba zapanowal. Mimo zartobliwego tonu pani Janiny to, co mwila, brzmialo naprawde podejrzanie.

 I to jeszcze nie wszystko  kontynuowala starsza pani.  We wsi krecilo sie dwch dziwnych typw. Widzialam ich kilka dni przed zniknieciem Maryski i pzniej tez.

 Moze ich pani opisac?  Witek robil zapiski w notesie.

 Jak postacie z dowcipu albo komiksu. Gruby i chudy. Jeden  wychudzony i zgarbiony, z worami pod oczami, trzydniowym zarostem i tlustymi wlosami, ktre mu wisialy po bokach. Drugi taki zwarty. Nie gruby, tylko krepy, jak z jednej bryly. Jakis taki bez wyrazu. Blady, jakby sprany. Wzrostu mniej wiecej tego samego, tylko chudy wydaje sie wyzszy, a tamten nizszy. Ubranie tez niczym sie nie wyrznialo  sweter, dzinsy, kurtka. I wiesz kiedy szukalam kozy i przeszlam pl wsi, dowiedzialam sie tylu ciekawych rzeczy

 Pani Janino, to wszystko brzmi interesujaco, ale nie sadze, zeby wiejskie plotki pomogly nam rozwiazac te sprawe.

 Czyli uwazasz mnie za stara plotkare?  oburzyla sie.

Witek ugryzl sie w jezyk. Trudno bylo zarzucic pani Janinie puste gadanie. Mwila duzo, owszem, ale trafnie.

 Przepraszam jeszcze raz. Wiec co udalo sie pani ustalic?

 Moze to nieistotne, ale u Magdy, co mieszka dwie chalupy dalej, stoja wielgachne meskie buty. Takie ciezkie, wojskowe glany. Na Bartka i Magde ewidentnie za duze, a przeciez mieszkaja tam tylko we dwoje. A slady na podlodze sa chyba od takich butw, dobrze mysle?

 To pokaze ekspertyza. Ale to nie jest zaden rzadki model. Chlopaki  wskazal glowa na funkcjonariuszy  tez maja sluzbowe. Ja sam mam takie w domu. W internecie jest tego pelno, a w sklepach z militariami kupi sie je bez problemu.

 Tylko ze Bartek wyraznie cos widzial i nie chce powiedziec co. A nasz soltys? Nagle pojawily sie u niego pudla z nowa elektronika i ogromny telewizor na pl sciany. A jeszcze niedawno niczego takiego nie mial. Spadek po cioci z Ameryki? W dodatku mwil, ze wyjezdza, a wczesniej siedzial i popijal whisky. A on nigdy nie siadal za kierownice po alkoholu. Klamal. Potem ta para, co sie tu niedawno sprowadzila. Dziewczyna patrzyla mi w oczy i lgala, ze nie ma nagran z kamer, bo nie bylo internetu. Myslala, ze jak stara baba, to rzucisz jej dwa madre slowa i uwierzy. Tylko ze kamery dzialaja niezaleznie od internetu. Jest potrzebny tylko do podgladu na zywo.

Witek pokiwal glowa z uznaniem. Nie watpil w bystrosc starej nauczycielki, ale nie wiedzial, ze ma tez takie techniczne rozeznanie.

 To wszystko bardzo ciekawe, pani Janino. Ale nie wykluczalbym, ze to wszystko jest przypadkowe.

 Przypadkowe?! Przypadkiem to moze co najwyzej lyzka w zupie utonac! A tu ludzie klamia, zacieraja slady i cos ukrywaja. Moze jeszcze powiesz, ze i tu ktos wszedl przypadkiem? Domy im sie pomylily i zamiast do bogatego domku wwalili sie do mojej chalupy? A potem sie rozczarowali, ze diamenty okazaly sie za male?

Pani Janina nagle urwala. Poczula, jak krew naplywa jej do policzkw, uszu i calej twarzy. Chwycila ustami powietrze, po czym gwaltownie je wypuscila.

 Pani Janino, zle sie pani czuje?  Witek natychmiast zareagowal.  Wody? Moze pani usiadzie?

Poslusznie usiadla na skraju kanapy. Dobrze byc zabawna staruszka. Czasem mozna udac, ze to cisnienie, serce albo cos w tym stylu, a nie ze wlasnie ploniesz ze wstydu, bo przypomnialas sobie cos naprawde waznego. I przy okazji postanowilas, ze policji na razie o tym nie powiesz. Wszystko w swoim czasie.




Rozdzial 5: Pani Wanda


Gdy tylko Witek z kolegami odjechali, pani Janina troche posprzatala w domu, ale uznala, ze porzadki dokonczy pzniej  teraz miala do zrobienia cos wazniejszego. Chwycila pudelko z ciastkami, ktre kupila w miescie, dala Marysce marchewke i jablko, po czym ruszyla sciezka w strone malego domku na skraju wsi.

Dzien zblizal sie ku koncowi, gdy pani Janina, wciaz zdeterminowana, by dojsc do prawdy, zapukala do drzwi pani Wandy. Przytulny domek z oknami, z ktrych saczylo sie cieple, mleczne swiatlo, wygladal jak wyjety z obrazka o spokojnym wiejskim zyciu. W malutkim ogrdku kwitly lawenda, szalwia i dziurawiec, rosly nagietki, gozdziki i setki innych zil i kwiatw, ktrych lacinskie nazwy Wanda znala na pamiec. To wlasnie do jej drzwi pukali mieszkancy wsi po napary, plukanki, masci i suszone ziola, ktre pomagaly na wszystko pod sloncem.

 Wandusiu, moge wejsc?  zapytala Janina, zagladajac do sieni.

 Oczywiscie, kochana, wchodz!  odezwal sie glos z glebi domu.

Janina weszla i rozejrzala sie. Od lat nic tu sie nie zmienilo: plki zastawione sloiczkami, peki zil suszace sie pod sufitem, a tu i tam plcienne woreczki z pachnacymi liscmi i kwiatami. W powietrzu unosil sie zapach miety, tymianku, lawendy i czegos cierpkiego, lekko gorzkawego. Na stole u Wandy stal szklany czajniczek ze swieczka pod spodem, ktra podgrzewala aromatyczny napar, i dwa kubki. Zupelnie jakby spodziewala sie gosci.

 No, mw, Janka, co sie tym razem stalo?  zapytala Wanda z lekkim usmiechem, nalewajac herbaty.

 Oj, kochana! Cos strasznego! Pogrom w moim domu! Wszystko wywrcone do gry nogami. I jestem prawie pewna, ze czegos szukali!  Pani Janina klapnela na krzeslo, zsunela chuste z ramion i rozejrzala sie po kuchni.  Jak myslisz, czego mogli chciec? I co ma do tego moja koza?

 Koza?  zdziwila sie Wanda, unoszac brew.  Janka, no cos ty. Opowiadaj po kolei.

Janina strescila wszystko, co wydarzylo sie w ostatnich dniach: nagle znikniecie i niewytlumaczalny powrt Maryski, podejrzane typy we wsi, pogrom w domu. Wanda sluchala w ciszy, od czasu do czasu tylko kiwala glowa, a potem zamyslila sie i powiedziala:




  .


   .

   ,     (https://www.litres.ru/book/irena-kvasnevskaya/zbrodnia-i-koza-74743353/)  .

      Visa, MasterCard, Maestro,    ,   ,     ,  PayPal, WebMoney, ., QIWI ,       .


