-  
 


      ,    ?

-         A2B1,     ,   .   ,  ,   , ,    ,     .

:

  -  

   

 15      

28   ,     

 ,   ,        .         ,    .

  ,            ,    .

      ,    .





 

-  








     ,       A2B1.       ,  ,     .    .

   :

1.      .  .    ,      .

2.      . ,      .

3.     .     ,      .

4.   .          .

 .         . !




 -  


Bogazda Yagmur

Elif yirmi ?? yasindaydi. Istanbulda bir ?niversitede edebiyat okuyordu. Her sabah Kadik?ydeki k???k dairesinden ?ikiyor, iskeleye y?r?yor ve vapura biniyordu. Bogazi ge?mek onun i?in sadece bir yolculuk degildi. Denizin kokusu, martilarin ?igliklari, karsi kiyidaki binalarin silueti Bunlar onun ruhunu dinlendiriyordu. Bazen vapurun g?vertesinde durup r?zg?ri y?z?nde hissediyor, g?zlerini kapatip mutlu oluyordu.

Elif yalniz bir kizdi. Arkadaslari vardi ama i? d?nyasini kimseye kolay kolay a?miyordu. Kitaplar onun en yakin dostlariydi. ?zellikle ask romanlari. Belki de bu y?zden ger?ek hayatta aski biraz uzaktan izliyordu. Bir g?n karsima ?ikar, diyordu kendi kendine. Ama o g?n?n ne zaman gelecegini bilmiyordu.

Bir Cuma aksami her sey degisti. Dersler bitmisti. G?ky?z? griydi ve ince bir yagmur yagmaya baslamisti. Elif islanmamak i?in tanidik bir kitabevine girdi. Kapinin zili ?aldi. I?erisi sicacikti ve kitap kokuyordu. Raflarin arasinda yavas yavas dolasirken elindeki ince roman kaydi ve yere d?st?.

Pardon, dedi bir ses. Elif basini kaldirdi. Karsisinda mavi g?zl?, kisa sa?li bir gen? duruyordu. Kitabi yerden almis, g?l?mseyerek uzatiyordu.

Tesekk?r ederim, dedi Elif. Sesinde hafif bir utanga?lik vardi.

Bu kitabi mi ariyordunuz? diye sordu gen?. Yazarini ?ok severim. Dili sade ama duygulari derinden anlatiyor.

Elif sasirdi. Siz de mi okudunuz?

Hayir, hen?z okumadim. Ama vitrinde g?r?p aklimda tutmustum. Belki bug?n alirim. Gen? adam elini uzatti. Benim adim Can.

Elif, dedi kiz ve elini sikti. Canin eli sicakti.

Birka? dakika daha kitaplar hakkinda konustular. Can fotograf?iydi. ?zellikle Bogazin farkli saatlerini ?ekiyordu. Sabah erken saatlerde sis varken ?ok g?zel oluyor, dedi. Aksam?st? de ayri bir d?nya.

Elif dinlerken kendini rahat hissetti. Normalde yabancilarla bu kadar kolay konusmazdi. Ama Canin sesi yumusacikti ve g?zlerinde samimi bir isik vardi.

Yagmur dinmedi h?l?, dedi Can bir ara. Isterseniz yakindaki bir kafede kahve i?elim. Hem konusmaya devam ederiz.

Elif bir an teredd?t etti. Sonra Tamam, dedi. I?inden bir ses Neden olmasin? diyordu.

Bes dakika sonra k???k bir kafede oturuyorlardi. Camin ?n?ndeki masada. Disarida yagmur devam ediyordu. Elif T?rk kahvesi, Can ise filtre kahve istedi. Garson siparisleri aldiktan sonra Can g?l?msedi.

Istanbulu seviyor musunuz? diye sordu.

?ok, diye cevap verdi Elif. Bazen yorucu oluyor ama h?l? asik oldugumu hissediyorum. Siz?

Ben burada dogdum. Sehri her haliyle seviyorum. Kalabalik sokaklari, eski mahalleleri, hatta trafigi bile. ??nk? buralar benim hik?yem.

Konusma uzadi. Elif ?niversiteden, sevdigi yazarlardan bahsetti. Can ise fotograf ?ektigi anlardan, bazen b?t?n gece Bogazda bekledigi sahnelerden s?z etti. Zamanin nasil ge?tigini anlamadilar. Disarida hava kararirken h?l? sohbet ediyorlardi.

Can hesabi ?demek istedi. Elif itiraz etti ama Can Bu ilk kahvemiz, dedi. Izin verin. Elif kabul etti. Kapidan ?ikarken Can sordu:

Yarin m?sait misiniz? Isterseniz sabah vapurla ?sk?dara ge?elim. Orada g?zel bir y?r?y?s yolu var.

Elif kalbinin hizlandigini hissetti. Evet, dedi. Olur.

Ertesi sabah hava a?ikti. G?nes parliyordu. Elif iskelede Cani g?r?nce g?l?msedi. Can elinde iki simit tutuyordu. Kahvalti, dedi ve birini uzatti. Birlikte vapura bindiler. G?vertede oturup simit yerken Bogazin mavisine baktilar. Martilar etraflarinda u?usuyordu.

Bazen buraya tek basima geliyorum, dedi Can. D?s?nmek i?in. Hayat ?ok hizli akiyor. Burada yavasliyor.

Elif basini salladi. Ben de ?yle hissediyorum. Kitap okurken de zaman duruyor gibi oluyor.

?sk?dara vardiklarinda sahil boyunca y?r?meye basladilar. Can ara sira telefonunu ?ikarip fotograf ?ekiyordu. Bir ara Elifi de ?ekmek istedi. Olur mu? diye sordu. Elif utandi ama Tamam, dedi. Can G?l?mse, demedi. Sadece Kendin ol, dedi. O fotograf daha sonra Elifin en sevdigi karelerden biri olacakti.

O g?nden sonra daha sik g?r?smeye basladilar. Bazen Kadik?yde bir ?ay bah?esinde oturuyorlar, bazen Besiktasta eski sokaklarda kayboluyorlardi. Can Elife Istanbulun gizli k?selerini g?steriyordu. Elif ise Cana sevdigi siirleri okuyordu. Aralarinda sessizlikler de oluyordu ama o sessizlikler rahatsiz etmiyordu. Aksine, birbirlerini daha iyi anliyorlardi.

Bir aksam Can Elifi Kiz Kulesinin karsisina, Salacaka g?t?rd?. G?nes batiyordu. G?ky?z? turuncu ve pembeydi. Can Buraya seni getirmek istiyordum, dedi. ??nk? burasi benim i?in ?zel. Ve sen de ?zelsin.

Elifin kalbi hizla atmaya basladi. Bir sey s?ylemek istedi ama kelimeler bogazinda d?g?mlendi. Can devam etti:

Seni tanidigimdan beri her sey daha renkli geliyor. Sabahlari uyaninca aklima sen geliyorsun. Bu yeni bir his.

Elif yavas?a Ben de, dedi. Seni d?s?nd?g?mde i?im isiniyor.

Can elini uzatti. Elifin elini tuttu. Ikisi de bir s?re hi?bir sey s?ylemeden durdular. Sadece denizi ve birbirlerini dinlediler.

Ama her sey her zaman kolay gitmedi. Birka? hafta sonra Elif bir g?n Cani eski bir arkadaslariyla g?rd?. Kiz arkadaslardan biri Cana ?ok yakindi, koluna girmisti, g?l?yordu. Elif uzaktan izledi. I?inde garip bir aci hissetti. O aksam Can aradiginda Elif Yorgunum, dedi ve konusmayi kisa kesti.

Ertesi g?n Can mesaj atti: Bir sey mi oldu? Konusabilir miyiz? Elif cevap vermedi. B?t?n g?n d?s?nd?. Belki Canin baska birisi vardi. Belki kendisi fazla ?nemsemisti. Aksama dogru yine yagmur basladi. Elif evde otururken kapi ?aldi.




  .


   .

   ,     (https://www.litres.ru/pages/biblio_book/?art=74230057)  .

      Visa, MasterCard, Maestro,    ,   ,     ,  PayPal, WebMoney, ., QIWI ,       .


