# Oost west thuis best

Nika Amstel

Het verhaal van een vertaalster en een Nederlandse dichter. Hun liefdesaffaire, die begon in Amsterdam en zich voortzette in Sint-Petersburg, is een dialoog over de grenzen die mensen, landen en woorden scheiden en verbinden.

Het leven stelt ons soms voor een moeilijke keuze: daar blijven waar de liefde en een vreemd land zijn, of terugkeren naar jezelf — naar je eigen haard, je creativiteit en de plek waar je ziel rustig kan ademen.

Wat is belangrijker: een hart dat zich duizenden kilometers verderop bevindt, of de stem die fluistert: Alleen hier kun je creëren?

In dit boek ziet u een verhaal over afstand, over twijfels, en over de zoektocht naar jezelf tussen de twee oevers. En dat er misschien wel geen juist antwoord bestaat. Wat overblijft zijn de keuze en de gevolgen daarvan.

Amsterdam, het Vertalershuis, rond twee uur 's nachts. Het donker wordt slechts verbroken door een eenzaam, blinkend vlammetje van een kaars. Alisa zit achter haar laptop. Stilte. Slechts het lichte geknetter van de kaars en het getik van de toetsen zijn te horen. Een nachtvlinder vliegt naar het vlammetje toe. Hij vliegt een paar keer rond de kaars. Plotseling tingelde er iets. Een bericht!

“Hallo, Alisa, ik ben dichter en woon in Rotterdam. Ik hou erg van de Russische literatuur. Ik droom ervan dat mijn gedichten naar het Russisch worden vertaald. Toevallig ben ik je website tegengekomen. Met vriendelijke groeten, Jan”.

“Nou ja zeg, hij heet net als Vermeer, en ik ben dan een meisje met de parel?”, dacht Alisa, terwijl ze haar oorlel aanraakte, waarin inderdaad een oorbel met een pareltje twinkelde.

“Goedendag, Jan! Wilt u morgen om 19:00 uur bij mij langskomen? Ik logeer in het Vertalershuis in Amsterdam. Dit wordt mijn verjaardagsfeestje. We kunnen dan het een en ander bespreken. Groetjes, Alisa”.

De volgende ochtend ‘plunderde’ Alisa de dichtstbijzijnde Albert Heijn. ’s Middags bakte ze in de keuken van het Vertalershuis pannenkoeken – zo bleven de kool en de geit gespaard (en een Russisch gerecht, en de Nederlanders zijn er dol op). Alles was klaar tegen zevenen, toen de eerste gasten verschenen. Iedereen kwam. Behalve de dichter. Waarschijnlijk niet gelukt.

Het feestje verliep gezellig en vrolijk. Het was al tegen elven, toen de gasten langzamerhand afscheid gingen nemen. Alisa begon alles op te ruimen. Op dit moment ging de deur open en maakte er een onbekende zijn entree.

- Hoi! Neem mij niet kwalijk dat ik te laat ben. Ik moest vanavond op een poëzieavond optreden.

- Hallo, Jan! Iedereen is al weg, dus we kunnen nu rustig babbelen.

Zo begon het grootste avontuur van Alisa’s leven.

Jan was geen knapperd in de gewone zin van het woord, maar origineel en leek op Kropotkin, die hij bewonderde.

Ze gingen naar boven, naar Alisa’s kamer.

- U schrijft alleen maar vrije verzen? – vroeg Alisa.