Валерий Мухин
8 saat

Aşağıda sizin təqdim etdiyiniz hekayənin **tam mətninin azərbaycan dilinə tərcüməsi** verilmişdir. Tərcümə orijinal mətnin üslubunu, tonunu və detallarını qoruyaraq, həssas və dramatik hadisələri dəqiq əks etdirəcək şəkildə həyata keçirilib.

-–

### **8 saat**

Qar artıq üçüncü gündür yağır – sıx, inadkar, elə ki, Moskvanın həyət təmizləyiciləri ayaq üstə qalmaq üçün qaç-qacaq qardan yığır, onu kənarlara yığır və park edilmiş xarici avtomobilləri farlara qədər qarla örtür. Ağ kütlə təbəqə-təbəqə Basman bazarının günbəzinin üzərinə çökmüş, onun tərs çevrilmiş qabına hər dəfə daha çox dolur. Paslanmış tellər min tonluq yükdən gərginləşir və metal konstruksiya xəbərdarlıq edən bir şəkildə incə-incə çatlayır.

Amma içəridə işləyənlər bunu görmürdülər. Yorğun azərbaycanlılar arabalardan mandarin qutularını atırdılar, qadınlar məhsulu sürətlə tezgahlara düzürdü, susqun özbəklər isə qalereyanın altına qutuları endirirdilər – və nəhayət, bir-iki dəqiqəlik siqaret çəkmək üçün xaricə çıxa bilərdilər. Saməd qapını itələdi – və birdən dayandı. Bir şey onu geri baxmağa məcbur etdi…

Həmin tel, ki otuz il əvvəl sarhoş bir qaynaqçı tərəfindən daşıyıcı üzüklə asanlıqla birləşdirilmişdi, incə bir səs çıxararaq qopdu. İki qonşu telə düşən yük, layihədə nəzərdə tutulandan üç dəfə artıq olub, onların polad liflərini qopardı. Günbəz böyük bir zəng kimi əyilməkdən huş edərək, yavaş-yavaş aşağı enməyə başladı. Bazarın gövdəsində sıxılan hava pəncərələri və qapıları xaricə atdı. Saməd, qapı aralığında dayanmışdı, qaranlıq həyətə uçdu, qara dəydi və şüursuzluq vəziyyətinə düşdü.

Günbəzin altında qalanlar heç nəfəs ala bilmədilər. Nəhəng pres onların üzərinə enərək insan bədənlərini, meyvə qutularını əzdi, qanı və üzülmüş üzüm sünbüllərindən çıxmış şirəni qarışdırdı. Qadınlar dərhal öldülər. Tezgahın yanında düşən Kaşqar balkonun əyilmiş beton lövhəsinin altında dar bir boşluqda qaldı. Onun qarşısında, dağıntının altında Urgənçdən gələn, heç kimin adını bilmədiyi o susqun özbək nəfəs ala bilməyərək nəfəs alırdı. O artıq heç nə deməyə tələsmirdi. Yalnız nəfəs alırdı, dağılmış ağciyərlərindən qan tökərək və üzərinə düşən lövhəni qaldırmaq üçün əllərini qaldırmağa çalışırdı…

Bir neçə dəqiqə sonra susdu. Kaşqarın qarşısında ucuz elektron saatları olan əli qaldı. Yaxınlıqda bir yerlərdə alov çırpınır, və onun işığında Kaşqar gördü ki, hələ altı saat da olmayıb.

Yaxınlıqda, düşmüş bir tezgahın altında, əmisini – Rüstəmi – ağlayıb fəryad edirdilər. Ayaqları sıxılmışdı və Kaşqar sürünərək də olsa, onu çıxara bilmədi.

– Gözləmək lazımdır!

– Nəyi? Sən düşünürsən ki, bizi xilas edəcəklər?

– Məcbur olmalıdırlar…

– Biz onlar üçün heyvanıq. Qara, gəlmə, qeydiyyatsız. Onlar sadəcə sevinəcəklər!

– Allah böyükdür və hər şey Onun əlindədir. Gözləmək lazımdır…

– Nə qədər? Nə qədər gözləmək olar?

– Biz səkkiz saata davam gətirə bilərik… Sonra – hər şey bitər. Sabretmək lazımdır.

– Bacarmıram… ayaqlarımı hiss etmirəm…

– Hərəkət etmə. Gözləmək lazımdır.

– Sən qışqıra bilirsən? Qardaşların qaldı – məhsulu düzürdülər: üzüm, mandarin, nar… Onları eşidirsən?

Kaşqar dinlədi. Hər yerdə nələmələr eşidilirdi, amma onların haradan gəldiyini müəyyən etmək mümkün deyildi. Telefon! Amma o, günbəz çökdükdə tezgahın üstündə qalmışdı… İndi tezgah əlçatmaz idi.

Gözləmək lazımdır. Sabretmək və gözləmək.

-–

### **7 saat**

O, isti kupədə gözlərini açdı. Firmanın ekspres qatarı, nə desən! Dəstəmaz üçün pul, çay üçün pul… Yaxşı ki, qatar-restoranın “pelmeni” barədə soruşdu. “Nevski ekspres”də hər şey qiymətə daxildi. Amma burada, Moskva ekspresində – hər şey üçün, üstəlik üç qat bahalı ödənilirdi…

Конец ознакомительного фрагмента.

Текст предоставлен ООО «Литрес».

Прочитайте эту книгу целиком, купив полную легальную версию на Литрес.

Безопасно оплатить книгу можно банковской картой Visa, MasterCard, Maestro, со счета мобильного телефона, с платежного терминала, в салоне МТС или Связной, через PayPal, WebMoney, Яндекс.Деньги, QIWI Кошелек, бонусными картами или другим удобным Вам способом.