ԳԵՈՐԳԻ ԹՈՎՄԱՍՅԱՆ
Բանաստեղծություններ

Բնությունը նրան օժտել էր գեղեցիկը զգալու, տեսնելու և վերարտադրելու բացառիկ շնորհով։

Նա սիրում էր հայրենի բնաշխարհի ամեն մի քարը, թուփը, ծառ ու ծաղիկը։

Բացառիկ աշխատասեր էր, անդադրում ազատ պահեր էր գտնում լինելու գեղատեսիլ բնության գրկում, հիանալու իր արվեստանոցի պատշգամբից երևացող Բազումի և Գեղամա լեռներով, արևածագը և մայրամուտը գերում էին նրան դառնում կտավներ, ծաղիկների անզուգական շարքեր, որոնց նայելիս թվում էր՝ զգում էիր նրանց դաշտային բուրմունքը։

Նա նաև բանաստեղծական խառնվածքի մարդ էր, շրջապատող ընկերները, մտերիմները հավաքների ժամանակ սիրում էին մեջբերումներ անել նրա գողտրիկ բանաստեղծություններից գիտեին, որ նաև ստեղծագործում է։

Թովմասյանական բանաստեղծական աշխարհը նրա կտավների մասն էին, շարունակությունը։